Barcelona ukazana w przewodniku jest miastem trudnej historii i literatury zrodzonej z konfliktów społecznych. To Barcelona Mercè Rodoredy, Eduarda Mendozy, Manuela Vázqueza Montalbána, Juana Marségo i Carlosa Ruiza Zafóna, ale także Orwella – pisarzy, którzy widzieli ją jako tło klasowego napięcia, wojny domowej i frankizmu. To również miasto, którego burzliwe dzieje odcisnęły trwały ślad w pamięci mieszkańców i stały się jednym z najważniejszych tematów katalońskiej literatury.

Literatura nie jest tu jednak wyłącznie dodatkiem do opisu miasta. Dzięki powieściom i poezji w zaułkach Dzielnicy Gotyckiej, na gwarnej Rambli, w ubogich ulicach Ravalu i na wzgórzach górujących nad Barceloną odnajdujemy ślady ludzi, których życie naznaczyły wojny, rewolucje, bieda, miłość i tęsknota za utraconą wolnością. Pisarze i poeci ukazali nie tylko przebieg wielkich wydarzeń, lecz także codzienność mieszkańców – ich lęki, nadzieje i marzenia. Dzięki nim Barcelona odsłania swoje drugie oblicze: miasta pięknego, lecz niespokojnego, dumnego ze swojej odrębności i od wieków rozdartego między przymusem a pragnieniem wolności.