W publikacji podjęto problematykę bezpieczeństwa osobistego policjantów w kontekście stosowania środków przymusu bezpośredniego i broni palnej – zagadnienia o ogromnym znaczeniu praktycznym, a jednocześnie dotychczas marginalizowanego w naukach o bezpieczeństwie. Autor stawia kluczowe pytanie badawcze o to, jak obowiązujące regulacje prawne, procedury i praktyka oddziałują na ochronę funkcjonariuszy oraz jakie zmiany mogą realnie podnieść poziom ich bezpieczeństwa i skuteczność działań w sytuacjach interwencyjnych. Wskazuje na istniejącą lukę poznawczą i definiuje determinanty bezpieczeństwa osobistego w wymiarze prawnym, proceduralnym, psychologicznym i społecznym, prezentując wyniki badań teoretycznych, empirycznych i jakościowych, w tym opinii policjantów, ekspertów oraz analizy danych statystycznych. 

Książka ukazuje nie tylko diagnozę obecnego stanu, ale również projekcję zmian – postulaty dotyczące regulacji prawnych, szkoleń, procedur organizacyjnych i wsparcia psychologicznego. Dzięki temu stanowi cenne źródło wiedzy zarówno dla funkcjonariuszy Policji, sędziów, prokuratorów, psychologów, jak i dla środowiska naukowego zajmującego się problematyką bezpieczeństwa, prawa i praktyki stosowania środków przymusu bezpośredniego.