Najnowsza książka niemieckiego historyka idei Rüdigera Safranskiego (ur.1945) traktuje o czasie w najróżniejszych postaciach. Safranski, badacz niemieckiego romantyzmu i współczesnej niemieckiej filozofii, podchodzi do doświadczenia czasu od strony filozoficznej, a matematyczno-fizyczna interpretacja temporalności nie gra w książce głównej roli. Doznawane przez nas doświadczenie czasu, opisywane w poszczególnych rozdziałach, wyraża się w przeżyciu nudy, początku czy troski. Dopiero czas uspołeczniony posługuje się zegarem. W gospodarce czas staje się pieniądzem, nabiera zróżnicowanego tempa. Zarówno jednak czas własnego ciała, jak i czas kosmiczny czy eschatologiczny czas narracji literackiej mają osobne wymiary odległe od wymiaru mierzalnego, zegarowego. W ten sposób autor, wybitny erudyta i sprawny narrator, zapewnia czytelnikowi panoramę rozumień czasu w dzisiejszym świecie. Pod tym względem jest to wyjątkowa książka, obejmująca liczne dziedziny, w których czas się pojawia, i chociaż po jej lekturze nadal nie umiemy zdefiniować, czym on jest, to umiemy powiedzieć o wiele więcej o nim jako doświadczeniu i jako zjawisku.