Tatrzański szlak, mgła i dwoje ludzi, których łączy tylko jeden dzień w roku

Górski szlak, gęsta mgła, potknięcie i pomocna dłoń, która ratuje przed upadkiem. Daria i Dawid poznali się w Tatrach. Chwila rozmowy, wspólna wędrówka – tyle wystarczyło, aby zawiązała się między nimi nić sympatii. Oboje wiodą uporządkowane życie, ona wkrótce wychodzi za mąż, on również ma swoje zobowiązania, jednak rzucona mimochodem obietnica sprawia, że wracają w znajome progi schroniska, by spędzić ze sobą jeden dzień w roku. 

Mijają kolejne lata. 
On nie zdradza, że czuje do niej coś więcej. Przecież jej serce należy do innego. 
Ona miota się między lojalnością wobec męża a poczuciem, że odnalazła swoją bratnią duszę. 
Oboje z niecierpliwością wyczekują dnia, w którym znów spotkają się na szlaku. 

Pewnego dnia Daria nie zjawia się w schronisku. Zaniepokojony Dawid postanawia ją odnaleźć. 

Historia słodko-gorzkiej miłości dwojga ludzi na krętym szlaku życia.