Magnus Florin to współczesny pisarz szwedzki o bardzo specyficznym charakterze pisma.
Jego proza jest lakoniczna i powściągliwa, pełna niedomówień.
Podczas lektury nasuwa się wiele nieoczywistych skojarzeń: Walser, Kafka, Perec, Nabokov, szwedzkie książki dla dzieci z serii „Nusia” – pokłosie Astrid Lindgren. 
„Drobne owady" to dwie mikropowieści. 
Pierwsza z nich, „Rodzeństwo” z 1998 roku, to opowieść o dziesięciorgu braciach i siostrach. Opowieść o najstarszym bracie, który uczy rodzeństwo mówić, przygotowuje do zawodu aptekarza, przywiązuje do siebie, a wreszcie od siebie uzależnia.
„Córka Kartezjusza” (2023) rozgrywa się podczas ostatniej podróży filozofa, miesięcznego rejsu z Holandii do Sztokholmu jesienią 1649 roku. Wiezie on skrzynię i wyobraża sobie, że mieszka w niej jego córka, która zmarła w wieku pięciu lat.