Reprint jednego z najważniejszych dzieł polskiej botaniki i medycyny XVI wieku. „Herbarz polski” Marcina z Urzędowa, wydany po raz pierwszy w 1595 roku, stanowi wyjątkowe kompendium wiedzy o roślinach leczniczych, drzewach, minerałach oraz innych surowcach wykorzystywanych w dawnej medycynie i zielarstwie.

Dzieło składa się z dwóch ksiąg obejmujących blisko 500 stron. Autor przedstawia setki roślin ułożonych alfabetycznie, opisując ich wygląd, miejsca występowania, okresy kwitnienia oraz właściwości lecznicze. Oprócz roślin zielnych i drzewiastych omawia również żywice, minerały oraz inne substancje wykorzystywane w praktyce medycznej swoich czasów.

Marcin z Urzędowa pragnął poprzez publikację swego dzieła przyczynić się do poprawienia poziomu wiedzy przyrodniczej w Polsce, a zwłaszcza sprostować błędy, jakich wiele znaleźć można było w księgach jego poprzedników. Chciał też spopularyzować krajowe rośliny lecznicze. Oparł swoje opracowanie zarówno na dorobku starożytnych i średniowiecznych autorów, jak i na własnych obserwacjach. Jego celem było uporządkowanie wiedzy przyrodniczej, skorygowanie błędów wcześniejszych zielników oraz popularyzacja rodzimych roślin leczniczych.