Nie sposób zrozumieć istoty szachów, nie spojrzawszy na nie oczami Capablanki.
Michaił Botwinnik

Oto drugi (i ostatni) z klasycznych podręczników gry szachowej autorstwa trzeciego mistrza świata, uważanego za większość znawców szachów za największy talent w dziejach królewskiej gry. Podobnie jak w swoje wcześniejszej książce Nauka gry w szachy (Wydawnictwo RM 2021) Capablanca przedstawił tu, w typowy dla siebie, lakoniczny i elegancki sposób, praktyczne zalecenia dotyczące różnych elementów i aspektów prowadzenia walki na szachownicy. Publikacje te, mimo upływu wielu lat, nie straciły nic ze swojej wartości i nadal stanowią najodpowiedniejszą lekturę dla wszystkich, którzy chcieliby poznać i zrozumieć najważniejsze elementy szachowej strategii i taktyki, nie grzęznąc przy tym w gąszczu zawiłych i skomplikowanych przykładów.
Wśród omówionych w książce zagadnień znalazły się m.in.:
•    zasady i cel gry, ruchy i charakterystyka poszczególnych bierek szachowych,
•    cenne, praktyczne rady, jak szybko dorównać innym szachistom i ich przewyższyć,
•    podstawowe zasady rozgrywania szachowych debiutów.
Pierwsze wydanie tej książki ukazało się pod tytułem Szachowy elementarz.

José Raúl Capablanca (1888–1942) – jeden z najwybitniejszych szachistów w historii, niezrównany wirtuoz gry pozycyjnej. Tytuł mistrza świata zdobył w 1921 roku, pokonawszy jego wieloletniego posiadacza Emanuela Laskera. Cieszył się wtedy sławą niezwyciężonego, gdyż na swojej drodze do tej godności przegrał zaledwie kilka partii turniejowych. Po niespodziewanej porażce w meczu z Aleksandrem Alechinem w 1927 roku nie zdołał odzyskać szachowego tronu, lecz aż do wybuchu II wojny światowej pozostawał w ścisłej czołówce arcymistrzów.