Zbrodnia, która miała nie pozostawić śladów. Kłamstwo, które przetrwało pół wieku. I ludzie, którzy nigdy nie przestali szukać prawdy.

Wiosną 1940 roku ponad 22 tysiące polskich jeńców wojennych zostało zamordowanych na rozkaz Józefa Stalina. Przez dziesięciolecia świat wierzył w fałszywą wersję wydarzeń – że za zbrodnię odpowiadają Niemcy. Prawda była systematycznie ukrywana, a ci, którzy próbowali ją ujawnić, ryzykowali wszystko.

Jane Rogoyska opisuje ją z literackim kunsztem – napięcie narasta z każdą stroną, prowadząc do przełomowych odkryć. Ale to nie fikcja. To historia ludzi z krwi i kości: ocalałych, świadków, śledczych i tych, którzy nie zgodzili się na milczenie.

Autorka pokazuje nie tylko Katyń, lecz także dramat jeńców z Kozielska, Starobielska i Ostaszkowa oraz losy tych, którzy trafili do miejsc takich jak Griazowiec czy Pawliszczew Bor. Opierając się na unikalnych dokumentach – także archiwach NKWD – oraz poruszających świadectwach, tworzy obraz, który jest jednocześnie szeroki, precyzyjny i głęboko ludzki.

To opowieść o pamięci silniejszej niż propaganda. I o prawdzie, która – choć spóźniona – w końcu wychodzi na światło dzienne.