Dawno temu żyły dziewczynki, które nosiły w sercu coś więcej niż marzenia. Były waleczne, choć czasem się bały. Delikatne, a jednocześnie niezwykle silne.

Joanna usłyszała głos z nieba.

Katarzyna podążyła za światłem wśród ciemnego lasu.

Łucja dzieliła się skarbem cenniejszym niż cesarskie złoto.

Teresa odkryła, jak czynić małe rzeczy z wielką miłością.

Ich korony nie były ze złota ani drogich kamieni, lecz z wiary, nadziei i miłości – z dobrych uczynków zbieranych każdego dnia jak kwiaty w ogrodzie.

Ta piękna opowieść pokazuje, że każda dziewczynka jest księżniczką, a droga do nieba może prowadzić przez odwagę, cierpliwość, służbę i drobne gesty miłości.