"Kwiaty mojego życia" to zbiór bezkompromisowy, odważnie demaskujący osobiste słabości, ale jednocześnie afirmujący moc transformacji. Marcin Peryga, poprzez intensywną ekspresję liryczną, tworzy dokument rozrachunku, w którym trauma przeszłości staje się matrycą dla budowania świadomej, lepszej teraźniejszości. Tomik wpisuje się w nurt poezji konfesyjnej i metapoetyckiej w literaturze współczesnej, pokazując, że sztuka może być najskuteczniejszym antidotum na destrukcję.

Centralnym motywem tomu jest metapoetyka, czyli refleksja nad samym aktem twórczym. Autor konfrontuje pisanie z dawnymi uzależnieniami, zadając prowokacyjne pytanie: „Można ćpać pisanie?”. (…) Lęk przed „wyzdrowieniem” z „choroby” wierszowania świadczy o tym, że twórczość pełni funkcję terapeutyczną, będąc jednocześnie mechanizmem obronnym, który zastąpił destrukcyjne substancje i nawyki.

Natasza Bednarek (fragmenty recenzji)