„Mały atlas dinozaurów dinozaurów”, który trzymacie w ręku, choć wciąż pełen zabawnych tekstów i czarujących ilustracji, różni się od innych książek z tej serii. W poprzednich para uznanych autorów i ilustratorów opowiadała o przyrodzie, która jest tuż obok: o ptakach i motylach z ich ogrodu, o znanych im psach i kotach, o zwierzętach spotykanych w lasach. Teraz twórcy proponują podróż do świata, który już nie istnieje, bo czy ktoś z nas widział kiedykolwiek żywe dinozaury? A ponieważ nauka wciąż nie wie o nich wszystkiego, autorzy oprowadzają was po prehistorii ścieżkami swojej wyobraźni. I tak jak osobista i indywidualna jest wyobraźnia każdego z nas, tak osobiste i indywidualne są portrety dinozaurów z atlasu. Może kiedyś naukowcy uznają, że wyglądały inaczej? A może wy wyobrażacie je sobie w całkiem inny sposób?

Ewa Kozyra-Pawlak jednym z jej pierwszych wspomnień jest graffiti, które przyszła artystka z wielką pasją wykonała kredkami świecowymi na ścianie swojego pokoju (korzystając z okazji, chciałaby przeprosić późniejszego właściciela tego lokalu). Bardzo wcześnie, z absolutną powagą, poświęciła się sztukom plastycznym, a szczególnie rzeźbie w plastelinie, haftom i szydełkowaniu. Gdy tylko ukończyła studia na ASP we Wrocławiu, niezwłocznie wróciła do klejenia, szycia i dziergania. Zilustrowała kilkanaście książek dla dzieci, pisze wiersze, kaligrafuje i tłumaczy, a w jej pracowni znajdują się tysiące kolorowych szmatek.

Paweł Pawlak jest ilustratorem precyzyjnym, sumiennym, zdyscyplinowanym i do tego stopnia odpowiedzialnym, że ilustracje koloruje też od spodu. Ostrzenia ołówków uczył się na stażu prowadzonym przez amerykańskich specjalistów, do malowania stosuje pędzelki wyprodukowane z włókien nylonowych hodowanych w dobrostanie, a prąd, który napędza jego komputer, pochodzi wyłącznie z legalnych źródeł. Dba, by postacie, które przedstawia na swoich ilustracjach, otrzymały gruntowne wykształcenie i były dobrze wynagradzane za swoją pracę.

Powyższy opis pochodzi od wydawcy