Karol Libelt napisał: „Naród żyje, dopóki język jego żyje, bez języka narodowego nie ma narodu”. Ta myśl przyświecała Polakom na przestrzeni naszej dramatycznej historii i dlatego pomimo 123 lat zaborów przetrwał naród i przetrwał język.
Pamiętały o tym zagrożeniu polskie władze emigracyjne w Wielkiej Brytanii. Z inicjatywy Rządu Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźstwie we wrześniu 1944 r. powstał Komitet Ochrony Czystości Języka Polskiego, w skład którego weszli pisarze, dziennikarze, tłumacze, językoznawcy i literaturoznawcy, a nawet przedstawiciele wojska. Efektem ich aktywności była realizacja różnych projektów mających na celu ochronę języka i szerzenie wiedzy na jego temat.
Komitet działał niecały rok, ale zawarte w Archiwum Instytutu Polskiego i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie dowody podejmowanych działań są imponujące. Czas przypomnieć tę zapomnianą kartę historii…