Po przeczytaniu całości i przetrawieniu jej treści książka ta stała się dla mnie źródłem nadziei – jakby napisana tylko dla mnie. Ratuje mi życie, dosłownie. Unaoczniła mi jego wewnętrzny, Boży sens.

Widzę w niej, odnajduję w niej czystą, absolutnie czystą nadzieję. Nadzieję ukazaną w sposób pełny, komplementarny, choć zaskakujący i wielowymiarowy – dotąd nieznany mi jako w ogóle możliwy, zupełnie zdumiewający.

Takich osób jak ja – będących w rozpaczy lub stojących na jej krawędzi – jest, jak sądzę, wiele. Tych, które pozostają z tym same, nie mając żadnego wsparcia, jest chyba większość z nich. Ci, którzy sięgną po tę książkę, zostaną nakarmieni – jestem o tym przekonany – tak jak ja jestem dziś sycony nadzieją, która z niej wypływa.