Swój nowy tom poetycki Piotr Szewc zatytułował przekornie. To bowiem, co z dzisiejszej perspektywy jawi się autorowi jako odległe w przestrzeni i w czasie – ludzie, miejsca, faktografia minionych zdarzeń – za sprawą lirycznego natężenia znów jest bliskie, osobiste, ważne. I wszystko, o czym można by powiedzieć, że jest zakryte, poeta przywraca ponownemu poznaniu.
Tom o dużej sile emocjonalnej, bardzo osobisty, jak i wcześniejsze wiersze Szewca. Odwołuje się do różnych przejawów życia społecznego na lubelskiej prowincji, skąd pisarz się wywodzi. Teraźniejszość i przeszłość tworzą nierozdzielną całość. To kolejny tom wierszy tego poety w Serii Mozaikowej.