Złożony z 12 rozdziałów esej dotyczy współczesnego człowieka oraz fundamentów świata, w którym on żyje. Jest to jednak nowa jakość eseju. Towarzyszem rozmyślań autora jest Wiliam Szekspir, którego dramaty powracają niczym refren w kolejnych rozdziałach. Mistrzów jest zresztą w tej książce wielu. Bronisław Wildstein – publicysta, dziennikarz i pisarz – zadbał jednak, by namysł nad współczesnością nie był oderwany od różnych rejestrów kultury. I tak w jego rozważaniach znajdziemy odwołania do Todda Philipsa, Agnieszki Osieckiej, Samuela Becketta czy zespołu Queen. Równie szeroki jest zakres poruszanych przez niego tematów: bioetyka, pycha racjonalizmu i odrzucenie perspektywy religijnej, figura błazna, idee postępu i regresu, alienujący efekt cywilizacji, władza feudalna oraz barbarzyństwo rewolucji w imię humanizmu. Doskonale napisany i prowokujący do dyskusji tom jest jednocześnie wielkim hymnem do sztuki, która odsłania naturę rzeczy i ludzkich spraw.

Spis rzeczy:
I Warunek afirmacji czyli życie jako dar
II Odczarowanie świata i pycha racjonalizmu
III Pod maską karnawału
IV Człowiek i człowiek współczesny
V Postęp i regres
VI Atrofia ducha
VII Kiedy zabraknie hierarchii
VIII O świętości władzy
IX Humanizm czyli barbarzyństwo
X Czy Szekspir był nihilistą?
XI Dwie twarze miłości
XII Tragedia przeciw nihilizmowi