Paryż pierwszej połowy XX wieku był czymś więcej niż stolicą świata sztuki. Był miejscem, w którym nowoczesność nabierała kształtu przy kawiarnianych stolikach, w księgarniach, hotelach, pracowniach i skromnych mieszkaniach artystów na Montmartrze, w Dzielnicy Łacińskiej i na Montparnassie. To tutaj spotykali się James Joyce, Oskar Wilde, Marcel Proust, Ernest Hemingway oraz Zelda i Scott Fitzgeraldowie, Gertruda Stein i Josephine Baker oraz wielu innych twórców. W ich dziełach i wspomnieniach miasto zapisało się jako przestrzeń niezwykłej wolności twórczej, przyciągająca ludzi z całego świata.

Paryż nie jest w tej książce jedynie tłem dla życia słynnych artystów ani zbiorem obowiązkowych adresów z typowych przewodników. To miasto ludzi przybywających tu z marzeniami, ambicjami i nadzieją na odmianę losu. Na jego ulicach spotykają się poeci i malarze, emigranci i rewolucjoniści, ludzie sukcesu i ci, których w ojczyźnie spotkało rozczarowanie. Paryż jawi się jako miasto tysiąca historii – miejsce, które trzeba nie tyle zwiedzać, ile czytać niczym wielką opowieść o ludzkich losach.