Akcja powieści Ivany Dobrakovovej rozgrywa się w Turynie, nazywanym miastem satanistow i egzorcystow. „Słońce Turynu” jest przewrotne: głowna bohaterka porusza się raczej w strefie cienia – miota się pomiędzy obowiązkami matki i żony, jest zawieszoną między rożnymi tożsamościami wielokrotną emigrantką szukającą w rzeczywistości dogodnej szczeliny, pęknięcia, w ktore mogłaby uciec. To właśnie w takiej szczelinie rodzi się tęsknota za ekstremum, pokusa przekraczania granic – przede wszystkim moralnych I cielesnych. Zdecydowanie jednak pojemniejsza okazuje się kwestia zasięgu zła – pytanie o to, czy zło jest dziedziczne, czy czeka naodpowiednie warunki, żeby zakiełkować.Weronika Gogola