Podolanka "w naturze" przez pana Wychowana, i światu oddana, Nie wie, że świat realny Całkiem nienaturalny Jest, o ona - nieprzystosowana. (Zofia Papużanka) "Hrabia" wychowuje w zamkniętej blaszanej piwnicy dwoje młodych ludzi, Podolankę i jej towarzysza, obserwuje ich rozwój fizyczny i umysłowy, poddaje oboje różnym próbom i doświadczeniom. W wieku 22 lat, Podolanka zostaje przeniesiona do pałacu hrabiego, gdzie rozpoczyna się jej edukacja... Koncepcja natury człowieka uwolnionego od społecznych czynników, zniekształcających stan pierwotny, stanowi echo Russowskiej interpretacji "powrotu do źródeł".(1784 r.) Nie każda z kobiet wszystkim podoba się, ale każda najdzie takiego, który się dziwi jej wdziękom. Świat uczony podzielić można na kilka milionów ludzi, którzy piszą i rozumieją, iż potomność wystawiać im będzie kolosy, na kilka tysięcy, którzy te pisma drukują i przedają i na kilkaset, którzy je czytają. Cóż to - rzekłam do Hrabiego - twoje słońce przykrość mi czyni, nie jest tak dobre, jakem sądziła o nim, ponieważ blaskiem swoim staje się dla mnie nieznośne. A częstokroć rozum, tak jak dobry rodzaj drzewa pod grubą się korą ukrywa, gdy przeciwnie złoto i jedwabie służą często za płaszczyk, którym się zasłania głupstwo. Widziałam na stole twoim tyle potraw, ile by dosyć było aby nasyć to, co ty wsią zowiesz. Nie ma końca twemu obiadowi Jakimże sposobem twój żołądek, który nie jest większy jak kieszeń u sukni, może to w sobie pomieścić Jak się nie rozpęknie od tych potraw, któremiś go nadział