Nad światem krąży widmo kryzysu klimatycznego. Eksperci zapowiadają koniec świata, jaki znamy, rządzący dodają, że ceną za przetrwanie będzie pożegnanie się z demokracją, bogacze z 1% twierdzą, że nie stać nas na powszechny dostatek. A może jest zupełnie inaczej? W swej najnowszej książce Przemysław Wielgosz pisze, że gdy globalny kapitalizm zderza się z planetarnymi granicami swej ekspansji, uchyla się okno możliwości. Wbrew pesymistycznej aurze naszej epoki autor Pogody dla rewolucjonistów dowodzi, że w czasie katastrofy da się zmienić świat na lepsze.
Co więcej, sięga do historii, by pokazać, że w przeszłości już się to zdarzało. U schyłku średniowiecza katastrofa klimatyczna i epidemia stały się katalizatorami zwycięskiej antyfeudalnej rewolucji w Europie, w XVII wieku w odpowiedzi na podobny zestaw klęsk chińscy chłopi zmusili cesarza do budowy nowożytnego państwa dobrobytu, w latach trzydziestych XX wieku Dust Bowl przyczynił się do radykalizacji socjaldemokratycznej polityki New Dealu F.D. Roosevelta. Autor nie bagatelizuje obecnych zagrożeń. Zachęca jednak, by spojrzeć na globalny kryzys przez polityczne okulary, uznać naturę za pole walki klas i poszukać tych sił, które zdolne są powstrzymać samobójczą trajektorię kapitalizmu, łącząc konieczność ratowania planety z globalną sprawiedliwością.