Książka brytyjskiego historyka ukazuje działalność rządu Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźstwie w latach 1939-1945. Autor analizuje relacje z sojusznikami: Wielką Brytanią, Stanami Zjednoczonymi i - od 1941 roku - Związkiem Radzieckim. Wiele miejsca poświęca Polskim Siłom Zbrojnym na Zachodzie, kwestii Katynia i zerwaniu stosunków dyplomatycznych z ZSRR, a także Polskiemu Państwu Podziemnemu. Opisując sytuację Polski w końcowym okresie wojny, podkreśla: W czasie konferencji jałtańskiej stało się ostatecznie jasne, że Stalin nie zamierza dopuścić do odrodzenia Polski jako suwerennego i niepodległego państwa, a Churchill i Roosevelt nie będą mocno się temu przeciwstawiać. Stało się to, czego obawiała się większość Polaków na Zachodzie. Anders określił Jałtę jako koniec Polski.