Sądzę, że wolny trzydziestomilionowy naród, posiadający, skromnie licząc, z pięć milionów zawołanych pijaków – pisał we wstępie do swego Słownika pijackiego Julian Tuwim – powinien mieć jakiś leksykon, jakąś encyklopedię, w której zabłysłyby świetności mowy ojczystej w kieliszku odbite. A odbiły się taką wspaniałą rozmaitością barw, zadzwoniły w szklanki i butelki taką symfonią, rozbulgotały się w przepastnych gardzielach taką pieśnią i takie w nich mnóstwo odgłosów dawnego obyczaju i historii, że nie wątpię, iż mój Linde pijacki znajdzie skromne uznanie nawet w oczach abstynentów.Przez kilkadziesiąt lat, jakie od pierwszego wydania Słownika pijackiego przeszły, wypito niejeden ocean gorzałki, całe języki pijackie narodziły się i sczezły, a jak nie całe języki, to znaczne ilości rzeczowników i czasowników zostały na gorzelnianą modłę zmodyfikowane, alkoholowo zmetaforyzowane – zauważył Jerzy Pilch.Tę lukę próbuje uzupełnić niniejsze wydanie wzbogacone o suplement obejmujący powojenne słownictwo wokółalkoholowe, którego autorem jest Piotr Bikont.Spis treści:Słowo wstępne – Julian Tuwim1. Pić, wypić2. Wódka w ogóle3. Wódka w zależności od smaku, mocy, zalet, wad, składników, sposobu przyrządzania itd.4. Różne napoje5. Stan i stopień nietrzeźwości6. Pijak7. Pijatyka8. Ceremonie, okazje i zwyczaje pijackie9. Pogwarki i okrzyki pijackie10. Miary i naczynia11. Varia, dodatki, uzupełnieniaŹródła drukowaneSUPLEMENTSłowo wstępne – Piotr Bikont1. Pić, wypić2. Wódka w ogóle3. Wódka w zależności od smaku, mocy, zalet, wad, składników, sposobu przyrządzania itd.4. Różne napoje5. Stan i stopień nietrzeźwości6. Pijak7. Pijatyka8. Ceremonie, okazje i zwyczaje pijackie9. Pogwarki i okrzyki pijackie10. Miary i naczynia11. Varia, dodatki i uzupełnieniaNota edytorska