Cisza – z pozoru oczywista, a zarazem trudna do uchwycenia i jednoznacznego zdefiniowania – staje się w tej monografii przedmiotem wieloaspektowej refleksji naukowej. Publikacja podejmuje próbę zrozumienia ciszy jako zjawiska obecnego w różnych wymiarach ludzkiego życia: fizycznym, jednostkowym, społecznym i edukacyjnym.

Autorzy reprezentujący różne dyscypliny naukowe ukazują ciszę jako doświadczenie niejednoznaczne, mogące przynosić ukojenie, koncentrację, ale także napięcie czy ból. Cisza jawi się tu zarówno jako przestrzeń refleksji i budowania relacji, jak i ważny element współczesnej kultury oraz odpowiedź na wyzwania cywilizacyjne XXI wieku. Monografia została podzielona na dwie komplementarne części.
Pierwsza koncentruje się na istocie ciszy i jej funkcjonowaniu w doświadczeniu jednostki oraz w życiu społecznym.
Druga ukazuje konkretne przestrzenie i konteksty, w których cisza odgrywa istotną rolę – w edukacji, literaturze i muzyce.