Powieść opowiada o niespodziewanym romansie, który kiełkuje między Julią, dojrzałą Polką, a młodszym Rosjaninem, historykiem przebywającym na stypendium we Francji. Ten związek rozwija się na malowniczym tle Paryża, gdzie Julia przybywa, aby wygłaszać wykłady na temat literatury polskiej. Chociaż początkowo opiera się uczuciom, które zaczynają ją przytłaczać, oraz zmianom, jakie dostrzega w swoim życiu, ostatecznie oddaje się sile emocji. Maria Nurowska w tej książce umiejętnie przemyca stereotypy odnoszące się do Rosjan, Polaków oraz kobiet w średnim wieku, jednocześnie badając skomplikowaną naturę relacji miłosnych.