Mówią, że nadzieja umiera przedostatnia. Dłużej przeżywa tylko czarny humor... – sierżant Lancelot Gievitz – Kompania Zwiadowcza 17 Batalionu Sił Szybkiego Reagowania KrólestwaSierżant Lancelot został karnie wcielony do batalionu zwiadu Jej Wysokości. Tu przeciętna długość życia jest krótsza niż okres służby. A gdy jego jednostka wylądowała na granicy z ziemią niczyją, życie sierżanta Lancelota zdaje się w przyśpieszonym tempie dobiegać końca.Magia przenika się z techniką sprawiając, że powieść ma charakterystyczny klimat quasi-rycerskości. Sam główny bohater jest klasycznym wojownikiem. Gdyby nosił tylko karabin, stałby się zwykłym żołnierzem, jednym z wielu, ale fakt, iż nader często – i nader zręcznie – posługuje się dwoma krótkimi mieczami, nadaje mu własny charakter. Mimo iż jest to postać współczesna, stwarza pozory barbarzyńcy z krwistego heroic fantasy.– Polter.plKsiążka niesamowicie wciąga! Sierżanta odłożyłem dopiero wtedy, gdy zobaczyłem stopkę redakcyjną na ostatniej stronie. Duży plus powieści Zambocha to wartka akcja oraz dobre, ciekawe dialogi.(...) Autor świetnie radzi sobie zarówno z polem bitwy, jak i dworskimi intrygami. Co więcej, polityczne salony Królestwa nie ustępują dynamiką zdarzeń targanemu ciągłym konfliktem Pograniczu! Każda rozwikłana zagadka prowokuje setki nowych pytań. A gdzieś tam w mroku czai się odpowiedź – przerażająca i niewyobrażalna prawda.– Gildia