Dla Bogdana Loebla literatura nigdy nie była środkiem, ale celem najwyższym. Zawsze skłonny poprawiać już napisany utwór, anatomizujący język i słowo. Piotr Kuncewicz Kto czytał Złotą trąbkę i Piekło weszło do Raju, ten wie, jak znakomitym prozaikiem jest Bogdan Loebl. Śpiąca jasnowłosa, rozgrywająca się współcześnie (i nie na Kresach), potwierdza tę markę, łącząc w sobie znakomity dar obserwacji z elementami metafizycznego thrillera.