Proza i poezja
TAK SOBIE MYŚLĘ...
Gdy jesienią 2011 roku pojawiła się informacja o poważnej chorobie Jerzego Stuhra cała Polska wstrzymała oddech. Uwielbiany przez publiczność aktor rozpoczął walkę o życie... i zaczął pisać. W zeszycie podarowanym przez córkę niemal każdego dnia w szpitalu i w domu w każdej wolnej chwili spisywał swoje myśli refleksje i obserwacje. Tak powstał niezwykły dziennik który jest nie tylko zapisem walki ale też świadectwem miłości dożycia. We wszelkich jego przejawach. Jerzy Stuhr komentuje w Tak sobie myślę... aktualne wydarzenia polityczne w Polsce i Europie czasem z przekąsem a czasem bardzo serio śledzi wydarzenia sportowe. Ale najwięcej miejsca poświęca kulturze. Pisze o swej karierze i swej aktorskiej misji zastanawia się co to znaczy być aktorem we współczesnym świecie. Momentami zamienia się nawet w krytyka filmowego i dogłębnie analizuje oglądane filmy. A choroba Oczywiście jest ale jakby w tle. Jerzego Stuhra najbardziej zajmuje to co za szpitalnymi oknami. Im bliżej końca książki tym coraz dłuższe odstępy między notatkami. Zaznacza sie w ten sposób powrót aktora do życia zawodowego a tym samym zbliża się do końca ta niezwykła rozmowa Jerzego Stuhra z samym sobą i czytelnikiem równocześnie. O autorze Jerzy Stuhr - ur. 1947 r. jeden z najpopularniejszych i najbardziej wszechstronnych aktorów polskich reżyser filmowy i teatralny w latach 1972-1991 związany z krakowskim Teatrem Starym wykładowca krakowskiej PWST i rektor tej uczelni jest laureatem wielu prestiżowych nagród członek Europejskiej Akademii Filmowej przyznającej Felixy.
