Antonio Vivaldi (1678–1741) – nazywany „rudym księdzem”, należy do największych i najpłodniejszych kompozytorów w historii muzyki, który na zawsze odmienił oblicze koncertu instrumentalnego epoki baroku.
Kompozytor, wirtuoz skrzypiec, mistrz odpowiedzialny za edukację muzyczną dziesiątek utalentowanych kobiet, Wenecjanin i tajemniczy duchowny, którego dzieła rozbrzmiewały w całej Europie.
Autor blisko 800 utworów – oper, motetów, kantat, sonat i oczywiście koncertów, wśród których zaszczytne miejsce zajmują Cztery pory roku.
Nie zawsze jednak tak było, gdyż po śmierci kompozytora jego twórczość została niemal całkowicie zapomniana i długo czekała na należne miejsce w historii muzyki. Po blisko dwustu latach muzyka rudego księdza – na nowo odkryta i w pełni doceniona – zachwyca swą oryginalnością, świeżością, żarem i nieprawdopodobną wyobraźnią. Odrodzony niczym feniks z popiołów Vivaldi nie tylko powrócił na estrady i sceny całego świata, lecz także nieustannie inspiruje coraz to nowe pokolenia twórców z różnych środowisk, niezależnie od istniejących w muzyce podziałów i szufladek gatunkowych.