Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885–1939) łączył chłodną precyzję myśliciela z ekspresją wizjonera. Jego prace emanują metafizycznym niepokojem, balansując między rygorem teorii czystej formy a bezkompromisową deformacją rzeczywistości. Kuszenie św. Antoniego czy liczne autoportrety ukazują świat, w którym codzienność ustępuje miejsca drapieżnej fantastyce, a każdy układ linii czy plama koloru stają się nośnikiem prawdy o istnieniu. Już w swoich wczesnych, mrocznych rysunkach węglem Witkacy ujawniał niezwykłą wnikliwość, zgrabnie kreśląc oniryczne wizje pełne symbolicznych niedopowiedzeń. Obserwował ludzką naturę z bezlitosną szczerością – jego sztuka, choć zmysłowa i technicznie olśniewająca, nieustannie prowokuje do refleksji nad granicami percepcji i siłą namiętności. Album ukazuje twórcę w całej jego unikatowej energii, zapraszając do zanurzenia się w obrazy pełne intelektualnej prowokacji, wizualnego dramatyzmu i trudnego piękna.

Anna Żakiewicz, historyczka sztuki i kustosz Muzeum Narodowego w Warszawie oraz znawczyni twórczości Stanisława Ignacego Witkiewicza. Jest autorką licznych wystaw monograficznych oraz publikacji poświęconych Witkacemu. Specjalizuje się w badaniu wczesnej twórczości artysty oraz teorii i praktyki rysunkowej polskich formistów. Do jej zainteresowań zawodowych zaliczają się też polska grafika XX wieku takich artystów jak Władysław Hasior i Tadeusz Brzozowski, a także muzeologia oraz analiza związków literatury z malarstwem.