Wojsko Polskie nie ma szczęścia do syntez, najtrudniejszej chyba formy monografii naukowej, wymagającej olbrzymiej wiedzy i erudycyjnej znajomości źródeł. Dlatego jesteśmy dumni, że naukowiec takiej klasy jak płk dr hab. Juliusz Tym zdecydował się wydać swoją syntezę wojska Polskich Sił Zbrojnych właśnie u nas. Autor już w pierwszym rozdziale, dotyczącym historiografii PSZ, przechodzi do natarcia, rozprawiając się z wieloma mitami i przekłamaniami narosłymi wokół Wojska Polskich Sił Zbrojnych. Jest to rozdział wprowadzający, w którym konstatacja, że tylko prawda jest ciekawa, jest mottem tego opracowania. Niniejsza monografia dotycząca najnowocześniejszej armii II Rzeczpospolitej obejmuje wszystkie najważniejsze wymiary funkcjonowania sił zbrojnych – od planowania rozwoju i wynikającej z tego procesu organizacji, przez szkolenie (w tym motorowe), aż po działania zbrojne. Jest też wymiar ludzki – od generałów, przez dowódców, po szeregowych walczących na nieludzkim, zmechanizowanym polu masowego zabijania, jakim była II wojna światowa. Wojsko Polskich Sił Zbrojnych, czyli najnowocześniejsza armia II Rzeczypospolitej, musiało zostać wydane w dwóch tomach ze względu na jego rozmiar,dlatego że autor stworzył dzieło skończone, które stanie się odniesieniem dla wszystkich historyków zajmujących się tym okresem historycznym. Czytelnicy znajdą w tej monografii ponad setkę zdjęć, kilkanaście map oraz indeksy –osobowy i geograficzny. Zapraszamy do lektury.

Rozdział I. Pamięć i teraźniejszość – historiograficzny wymiar nowoczesności.
Rozdział II. Organizacyjny wymiar nowoczesności – organizacja wojska Polskich Sił Zbrojnych.
Rozdział III. Techniczny wymiar nowoczesności – motoryzacja, czołgi, łączność, maszyny liczące i spadochrony. 
Rozdział IV. Mentalny wymiar nowoczesności – szkolenie. 
Rozdział V. Przyszłościowy i progresywny wymiar nowoczesności – planowanie rozwoju wojska.