Józef Wójcik był komendantem Obwodu Łuck AK krypt. „Łan” działającego na Wołyniu w okresie II wojny światowej.
W młodości walczył o wolność Polski z okupantem sowieckim oraz brał udział w obronie ludności cywilnej brutalnie mordowanej w latach czterdziestych XX w. na Wołyniu przez ukraińskich nacjonalistów z OUN i UPA.
Następnie został zesłany do obozów pracy przymusowej na Syberii. W swoich wspomnieniach Józef Wójcik przedstawia działalność polskiej konspiracji na południowo-wschodnich terenach II Rzeczypospolitej oraz bezwzględne realia Gułagu.
Opisuje walkę o przetrwanie na „nieludzkiej ziemi” i problemy, z jakimi borykali się zesłańcy, którym udało się wyjść z niej zwycięsko, po powrocie do ojczyzny pozostającej pod rządami komunistów.