Błażej Tokarski przemierza różnorakie ścieżki, by wykazać powinowactwa między św. Teresą z Lisieux i Joanną dArc. Klucza do rozumienia tych postaci szuka między innymi w kontekście chrześcijańskiej mistyki kobiecej. Choć niektóre z jego wniosków mogą wydawać się ryzykowne a nawet kontrowersyjne, to jednak każdorazowo oparte są na solidnych podstawach – autor zderza źródła z kręgów chrześcijańskich z propozycjami nowej humanistyki i literatury popularnej. Dlatego obok Dziejów duszy znajdą się Seksualne persony Camille Paglii; obok Ojców Pustyni, Kazimiera Szczuka; obok św. Faustyny, Justyna z powieści de Sade’a… Wszystkie te ścieżki są eksplorowane po to, by zgłębić opisywany fenomen i by spojrzeć na niego z każdej możliwej perspektywy. Błażej Tokarski za wszelką cenę, niekiedy gorączkowo, próbuje zrozumieć analizowane wątki, dopuszczając różnorakie punkty widzenia.

Z recenzji dr. hab. Tadeusza Kornasia, prof. UJ

Podkreślić należy, że Autor z powodzeniem stosuje interdyscyplinarne instrumentarium badawcze – sięga po narzędzia literaturoznawcze, kulturoznawcze, historyczne i teologiczne. Z jednej strony kreśli szerokie tło historyczne i dramatologiczne, omawiając utwory mierzące się z mitem Joanny dArc, z drugiej zaś sięga po najnowsze koncepcje humanistyczne, przyglądając się postaci św. Teresy i jej dziełom. Warto docenić, że Błażej Tokarski nie ulega fascynacji postacią Teresy z Lisieux, lecz w sposób obiektywny ocenia wartość jej dzieła dramatycznego, a powołując się na koncepcje i sądy innych badaczy podejmuje z nimi polemikę i wyraża własną opinię.

Z recenzji prof. dr hab. Małgorzaty Leyko

Błażej Tokarski jest doktorantem Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Publikował między innymi w „Teatrze” i „Slavia Occidentalis”. Do jego głównych zainteresowań należą powiązania sztuki i religii oraz relacja i napięcia pomiędzy kategoriami historii i mitu. Założyciel krakowskiego niezależnego Teatru74, reżyser i dramatopisarz, autor sztuk Święty Byk, Atlantyda czy Zbrodnie Miłości.