Zapisy promieniowania to "światła na dworcu, które mijają bezpowrotnie", "nieobecne słowa, krążące po nieistniejących już fundamentach domów", "różowe paznokcie", "blokowiska ciszy" czy "jednorazowe książki".
Bartosz Konopnicki przeprowadza Czytelnika przez zagmatwane, często niedookreślone doświadczenia, które krążą w naszym DNA. Stawia pytania no sens życia i śmierci wtedy, kiedy "przeszłość" wydaje się być lepsza". To także pytania o tożsamość i człowieczeństwo.
Najważniejsze słowa-klucze to doświadczenie i prawda. Wiersze z tego tomu są gęste, niepokojące, drenujące, a jedocześnie wyzwalające.