Gdy wpada w gniew niczym wściekły pies uderza śmiertelnie boleśnie Straceniec którego niewiele szczęścia w życiu spotkało. Wespół z kozacką duszą Nikoforem Hunią oraz łasym na złoto Bohuszem brnie w czeluść czarciego kotła. Tam gdzie smaży się już wielu z tych których posiekał szablą głodną krwi. Dumne nazwisko do którego lgną wywołańcy i hultaje jest mu tylko ciężarem. Pamięć o strasznym ojcu ściętym pod krakowską basztą Lubranką skazała go na żywot tułacza i najmity. Samuel Zborowski niesie tylko swoją szablę i honor. Ale jedno i drugie droższe jest mu niż życie.