Wcześniej Autorka dala się poznać jako prozatorka, w tym też biografistka. Jej seria książek o Grażynie Bacewicz spotkała się z ogromnym zainteresowaniem. W Fundacji Światło Literatury dała się tez poznać jako eseistka, w 2021 roku ukazał się jej tom eseistyczny Wieloświaty. Teraz powraca z podobną formą. Nowa książka eseistyczna Joanny Sendłak nie zawodzi. Jej refleksje dotyczące świata w którym żyjemy spotykają się z naszymi obserwacjami, ale autorka organizuje je w często ironiczne formy literackie.
Są to krótkie, ale każdorazowo zamknięte etiudy. Obserwacje to silna strona Autorki, równie jak inteligentne przesłania, które są wynikiem jej wrażliwości na zmiany w świecie, często niestety na gorsze. Oto fragment z jej książki, niejako komentarz do tych mini-esejów: Gdy obserwuję świat z perspektywy swojego wnętrza widzę jak teraźniejszość płynie ku przyszłości i spada w przeszłość jak strumień. Stąpam ostrożnie, żeby nie wzburzyć kurzu myśli.