Książka Taylora ma charakter podręcznika. Stanowi pewnego rodzaju historię filozofii nowożytnej. Jest zarazem ważnym głosem w dyskusji na temat współczesnego obrazu człowieka w epoce głębokiego kryzysu tożsamości. Obszerna rozprawa składa się z 5 części. Autor poddaje wielostronnej krytyce koncepcje antropologiczne, które zdominowały i filozofię, i potoczne myślenie o człowieku. Posługując się metodą historyczną i analityczną przedstawia genezę nowożytnego pojęcia tożsamości. Sądzi, bowiem, że to jedynie pozwoli w pełni je zrozumieć. Autor skupia się na 3 aspektach badanego problemu: analizuje pojęcia wewnętrzności, czyli wewnętrznej głębi człowieka, afirmacji życia codziennego, natury jako wewnętrznego źródła moralności. Nawiązuje do tradycji filozoficznej od starożytności po współczesność (np. filozofii Platona, Arystotelesa, św. Augustyna , Descartesa, Rousseau, Montaignea, Lockea, Heideggera), a także do literatury pięknej (np. utworów Eliota, Różewicza, Herberta). Praca Taylora wydana była po raz pierwszy dziesięć lat temu po angielsku. Do dziś ukazało się aż siedem jej wydań w języku oryginału i wiele przekładów na różne języki.